Coach Mark Tasarımı: İpucu Ne Zaman Gösterilir, Ne Zaman Susar
Coach mark, arayüzün kendi başına anlatamadığı yeri geçici olarak yamar. Bu yüzden iyi bir ipucu katmanı, katmanın biçiminden değil yamanın kapattığı delikten başlar. Delik kapanabiliyorsa yama gereksizdir; kapanmıyorsa zamanlama, ayırt edilebilirlik ve katmanın ne zaman susacağı ayrı ayrı kararlardır.
Yamadan önce deliğe bak
İlk açılışta bir simgeyi ok ve balonla işaretlemek gerekiyorsa, o simge anlaşılmıyor demektir. Çoğu durumda ipucunun yerine geçecek şey daha ucuzdur: simgenin altına iki kelimelik etiket koymak, düğmeyi görünür yere almak, boş ekrana ne yapılacağını yazmak. Bunlar kalıcı çözümdür, ipucu ise ilk oturumdan sonra ortadan kalkar.
Katmanın hakkını verdiği üç durum var. Ekranda karşılığı olmayan gizli jestler, örneğin uzun basma ve iki parmakla kaydırma. Seyrek kullanılan ama sonucu ağır işlevler, örneğin veri dışa aktarma ya da hesap birleştirme. Bir de mevcut kullanıcının bilmediği yeni özellikler. Bunların dışında kalan her ipucu, tasarımın açığını metinle kapatma girişimidir.
Turun aritmetiği
Ardışık ipuçlarının maliyeti toplanarak değil çarpılarak büyür. Her adımda kullanıcıların onda biri turu kapatsa, beş adımlık bir turun sonuna 0,9 üzeri 5 kadarı, yani yaklaşık yüzde 59'u ulaşır. Kapatma oranı beşte bire çıktığında bu sayı yüzde 33'e iner. Buradan çıkan sonuç basit: en önemli tek şeyi ilk adıma koy, çünkü son adımı en az kişi görecek.
İkinci sorun sayıda değil bellekte. Tur boyunca kullanıcı hiçbir talimatı uygulamıyor, sadece izliyor. Beş adımlık tur, beş yönergeyi hatırlayıp sonra sırayla uygulamasını bekler. Kimse bunu yapmaz. Tek adımda bırakıp kullanıcıyı o adımı gerçekten yaptırarak ilerletmek, beş adımlık slayt gösterisinden daha çok iş görür.
İlk açılış değil, ilk ihtiyaç
Yaygın tavsiye kendi içinde çelişir: bir yandan ipuçlarını ilk etkileşim anında göstermek, diğer yandan kullanıcının ilerleyişine göre zamanlamak önerilir. İkisi aynı anda olmaz. Doğrusu ikincisidir. Filtreleme ipucu, kullanıcı uzun bir listenin içinde ikinci kez aşağı kaydırdığında anlamlıdır; uygulamayı ilk açtığı saniyede değil. Bu, ipucunun tetiğini zamana değil davranışa bağlamak demektir ve ürün tarafında tek bir açılış listesi yerine küçük kural setleri gerektirir.
Katman arayüzden ayrılmalı
Kullanıcı, gördüğü kutunun uygulamanın parçası değil geçici bir açıklama olduğunu bir bakışta anlamalı. Karartılmış arka plan, farklı yüzey rengi ve hedefe giden bir ok bunu sağlar. Metin, arka planla en az 4,5:1 kontrast oranını tutmalı; yarı saydam katmanlarda bu oran gerçek arka plan görüntüsüne göre hesaplanır, tasarım dosyasındaki düz renge göre değil.
Erişilebilirlik tarafında en çok atlanan nokta odak yönetimi. Katman açıldığında ekran okuyucu odağı balonun içine taşınmalı, altındaki arayüz geçici olarak erişim dışı kalmalı, kapatma düğmesi de dokunmatik için en az 44 piksellik bir alan sunmalı. Bu üçü yoksa ipucu, ekran okuyucu kullanan biri için hiç var olmamış gibidir; üstelik altındaki asıl arayüzü de gezilemez hâle getirebilir.
Gösterim durumu nerede tutulur
Bir ipucunun gösterildiği bilgisi cihazda değil kullanıcı hesabında tutulur, yoksa telefonunu değiştiren kullanıcı aynı turu baştan izler. Kayıt ayrıca özellik başına ve sürüm bilgisiyle tutulmalı (tek bir onboarding_seen bayrağıyla çözülmüş uygulamalarda sonraki özelliğin ipucunu kimse görmez). Kullanıcıya bunları yardım menüsünden tekrar açma imkânı ver; sıfırlama düğmesi, destek ekibinin en çok kullandığı şeylerden biri olur.
Gösterdikten sonra ölç
Kapatma süresi ya da görüntülenme sayısı tek başına bir şey söylemez. Ölçülecek olan, ipucunun tanıttığı eylemin tamamlanma oranıdır: ipucunu gören grupla görmeyen grup arasındaki fark. Fark yoksa ipucu yalnızca bir engeldir ve kaldırılması gerekir.
Uygulamalarda ipucu sayısı zamanla artar, neredeyse hiç azalmaz; her yeni özellik kendi balonunu ekler, kimse eskisini silmez. Sürüm çıkarken listeye bakıp bir önceki turdan kalanları temizlemek, yeni bir ipucu tasarlamaktan daha çok işe yarar.