Bilgi Mimarisi Kararını Kart Sıralama Değil Ağaç Testi Doğrular

Bilgi mimarisi tartışmaları çoğu zaman kategori isimlerinde takılıyor. Oysa asıl soru şu: bu yapının doğru olduğunu neye dayanarak söylüyorsunuz? Kart sıralama yaygın cevap, ama tek başına yanlış cevap. Kart sıralama kullanıcıların içeriği nasıl kümelediğine dair hipotez verir, kurduğunuz ağacın işleyip işlemediğini söylemez.

Kart sıralama hipotez üretir

Açık kart sıralamada katılımcı grupları kendisi oluşturur, kapalıda hazır gruplara yerleştirir. İkisi de içerik parçalarının zihinde nasıl kümelendiğine dair sinyal verir. Az konuşulan taraf, bu sinyalin ne kadar zayıf olduğu: katılımcı kartların tamamını aynı anda görür, gerçek sitedeki kullanıcı ise aynı anda yalnızca bir menü seviyesini görecek. Masaya yayılmış altmış kartla kurulan mantık, üç seviyelik bir menüde ayakta kalmayabilir.

Bir bilgi mimarisini kart sıralamasının çıktısıyla kapatmam. Çıktıyı taslak ağacın girdisi olarak alırım, kararı başka yerde veririm.

Ağaç testi kararın kendisini ölçer

Ağaç testinde kullanıcıya görsel tasarım olmadan yalnızca etiket hiyerarşisi verilir ve bir görev söylenir. Ölçtüğünüz şey doğrudan yapının kendisi olur, çünkü renk, yerleşim ve görsel ipucu devrede değildir. Başarı oranının yanında ilk tıklamanın nereye gittiğine bakın; yanlış dalda başlayan kullanıcıların çoğu geri dönüp doğruyu bulmuyor.

Düşük başarının nereden geldiğini de ayırmak gerekiyor. Kullanıcı doğru dala girip yanlış yaprakta kaybolduysa etiket sorunu vardır. Baştan yanlış dala girdiyse gruplama sorunu vardır. Bu ikisinin çözümü aynı değil, ama tek bir başarı yüzdesi ikisini de aynı kutuya koyar.

Düz mü derin mi sorusu yanlış kurulmuş

Düz hiyerarşi hızlıdır, derin hiyerarşi düzenlidir diye özetleniyor genelde. Pratikte kullanıcıyı yoran şey seviye sayısı değil, her seviyede yapması gereken seçimin belirsizliği. Yedi net etiket arasından seçim yapmak, üç muğlak etiket arasından seçim yapmaktan kolaydır. Tık sayısını azaltmak için kategorileri birleştirdiğinizde çoğu zaman etiketleri de muğlaklaştırırsınız, yani kazandığınızı geri verirsiniz.

Genişliği içeriğin doğal ayrımı belirlesin. Aynı seviyedeki başlıklar birbirini dışlamıyorsa sorun derinlikte değil, ayrımın kendisindedir.

Polihiyerarşi kırıntı yolunu bozar

Aynı içeriği birden çok kategoride göstermek bulunabilirliği artırır, bu kısmı doğru. Ama aynı yerde hem polihiyerarşi hem kırıntı yolu öneriliyorsa orada çözülmemiş bir çelişki var: iki ebeveyni olan bir sayfanın kırıntı yolunda hangi yol gösterilecek? Kullanıcı arama sonucundan geldiyse hangi dalda olduğunu sistem bilmiyor.

Bedeli veri modeline yansıyor. İçerikle kategori arasında çoka çok bir tablo kurarsınız, sonra kırıntı yolunu ve tekil adresi üretebilmek için o yapıya bir de birincil kategori alanı eklersiniz. Yani hiyerarşi sonuçta yine tekildir, çoklu yerleşim ek bir erişim yoludur. Karar da buradan çıkıyor: polihiyerarşiyi navigasyonun omurgası değil, arama ve etiket sayfaları gibi ikincil erişim katmanı olarak kullanın.

Doğrulama sırası

• İçerik envanterini çıkarın; neyi düzenlediğinizi bilmeden ağaç kurulmuyor.
• Kart sıralamayla gruplama hipotezleri toplayın.
• Hipotezlerden bir taslak ağaç kurun, kararı siz verin.
• Ağaç testiyle taslağı ölçün, başarı oranının yanında ilk tıklama dağılımına bakın.
• Zayıf dalları düzeltip testi tekrarlayın; bu iş tek turda bitmiyor.