Uygulama Arayüzünde Tekrarlayan Tasarım Hataları ve Çözümleri
Uygulama arayüzlerinde tekrar tekrar aynı hatalar çıkıyor, çünkü hepsi birkaç ortak kökten besleniyor: sistem durumunu göstermemek, aynı işi iki yerde farklı adlandırmak, hedefi küçültmek, geri dönüşü olmayan işlemi kolaylaştırmak. Onları teker teker saymak yerine bu köklere göre gruplamak, düzeltme sırasını da belirliyor.
Sistem ne yaptığını söylemezse kullanıcı tekrar dener
Bir butona basıldığında hiçbir şey değişmiyorsa kullanıcının elindeki tek bilgi, hiçbir şey olmadığıdır. Doğal tepki tekrar basmaktır. Ödeme ekranında bu tepkinin bedeli iki kayıt, destek talebi ve iade sürecidir.
Çözümün görünen tarafı basit: butonu pasifleştir, ilerleme göster, işlem bitince ne olduğunu yaz. Görünmeyen tarafı sunucuda: aynı isteğin iki kez gelmesi ihtimalini arayüz değil, isteği karşılayan uç nokta çözer. Arayüz sadece ikinci denemenin ihtiyacını ortadan kaldırır.
Tutarsızlık faturayı sonra keser
Aynı eylemin bir ekranda "Kaydet", diğerinde "Güncelle", üçüncüsünde "Onayla" olması kullanıcıyı her seferinde yeniden düşündürür. Bilişsel yük dediğimiz şeyin en ucuz kaynağı budur ve düzeltmesi de en ucuzudur, çünkü araştırma değil karar gerektirir.
Pratikte işe yarayan yöntem, bileşenleri ve metinleri tek yerden beslemek. İki ekran aynı bileşeni kullanıyorsa tutarsızlık için ayrıca çaba harcamak gerekir.
Hata mesajı ve varsayılan değer
"Bir hata oluştu" cümlesi kullanıcıya hiçbir şey vermez. İyi bir hata mesajı üç soruyu kapatır: ne oldu, neden oldu, şimdi ne yapılabilir. Form doğrulamasında bunu alanın yanında söylemek, sayfanın tepesinde toplu bir uyarı kutusu göstermekten belirgin biçimde daha iyi çalışır.
Varsayılan değerler ise hata mesajı ihtiyacını baştan azaltır. Tarih alanına bugünü, ülke alanına en sık gelen ülkeyi koymak, hem yazma yükünü hem yanlış girdi oranını düşürür. Boş bırakılan alan, kullanıcıya sorulmuş bir soru demektir; her sorunun bedeli var.
İkon, etiket ve tıklama hedefi
Etiketsiz ikon, kullanıcıdan tahmin etmesini istemektir. Disket ve büyüteç dışında ortak sözlük neredeyse yok; şirket içinde herkesin bildiği ikon, dışarıdan gelen için anlamsız bir kare.
Belirsiz bir ikonu tooltip ile kurtarmayı, yanına metin etiketi koymaktan daha az güvenilir buluyorum. Tooltip hover ister, dokunmatik ekranda hover yoktur; yani açıklamanız kullanıcıların yarısına hiç ulaşmaz. Etiket her iki durumda da yerinde durur.
Tıklama hedefi de aynı mantığın devamı. Küçük hedef, parmağı olan herkes için hata üretir. Hedefi büyütmenin görsel bir bedeli yoktur, çünkü tıklanabilir alan görünen kutudan geniş olabilir.
Modal, onay ve geri alma
Burada kaynak metinlerin çoğu kendi içinde çelişiyor. Bir yandan "modal kullanma, akışı bozar" deniyor, diğer yandan silme gibi yıkıcı işlemler için onay modalı öneriliyor. İkisi aynı anda doğru olamaz.
Onay penceresi, sanıldığı kadar koruyucu değil. Kullanıcı aynı diyaloğu günde beşinci kez gördüğünde okumadan onaylıyor, yani kritik anda diyalog artık bir korumadır değil bir reflekstir. Silme işlemini geri alınabilir yapmak, onay istemekten hem daha güvenli hem daha az rahatsız edici: işlem hemen olur, birkaç saniyelik bir "geri al" bandı görünür, süre dolunca kalıcılaşır.
Onay penceresini yalnızca geri alınamayan işlemler için sakla. Hesap kapatma, kalıcı veri silme, para transferi. Listeden bir öğe kaldırmak bunlardan biri değil.
Menü yapısı ve bilgi kokusu
Nadiren kullanılan seçenekleri "Diğer" ya da "Araçlar" başlığı altında toplamak, düzeni değil görünürlüğü çözer. Kullanıcı aradığı işlevin orada olduğunu tahmin edemiyorsa menü boş demektir. Başlıklar içeriği söylemeli; "Araçlar" hiçbir şey söylemez.
Hangisinden başlamalı
Bu hataların hepsi eşit değil. Yıkıcı işlemle ilgili olanlar veri kaybettirir, geri bildirim eksikliği para kaybettirir, ikon etiketi ise yavaşlatır. Sıralamayı buna göre yapmak, uzun bir düzeltme listesinin ilk haftasında en çok işi bitiren yaklaşım.