Bilgilendirici Yazıda Ürün Bağlantısı Nereye Konur

Bilgilendirici bir yazıyı okuyan kişi, aradığı cevabı aldığı anda gider. Ürün ya da hizmet bağlantısını yazının en altına koymak, onu tam bu kopuşun ötesine park etmek demek. Asıl soru bağlantı verip vermemek değil, hangi cümlenin altına vereceğin.

Bağlantı, ihtiyacın doğduğu paragrafa girer

Yaygın tavsiye iki cümlede kendini yiyor: bir yanda ziyaretçinin cevabı alıp çıktığı söylenir, öbür yanda bağlantının metnin sonlarına doğru verilmesi önerilir. Sonda duran bağlantıyı yalnızca oraya kadar kaydıranlar görür. Yazının uzunluğu arttıkça o kitle küçülür, bağlantının görünürlüğü de sessizce düşer.

Bunun yerine bağlantıyı, okuyucunun sorunu okuduğu yere yerleştir. Form terk oranını anlatan bir yazıda, çözümün adı terk edilme nedenlerinin sıralandığı paragrafın içinde geçmeli; kapanıştan sonra değil. Okuyucu o noktada zaten bir eksik hissediyor, bağlantı da o eksiğin cevabı olarak görünür.

Yazı sonundaki genel aksiyon çağrısını, sorunun tarif edildiği paragrafa yerleşmiş tek bir bağlantıdan daha zayıf bulurum. İlki okuyucunun sonuna kadar kalmasını şart koşuyor, ikincisi onu okurken yakalıyor.

O bağlantıyı kaç kişi gördü

Bağlantı yerleşimi hakkında fikir yürütmek kolay, ölçmek biraz iş. Tıklama oranını tek başına bakmak yanıltıyor: payda, sayfayı açan herkes değil, bağlantıyı ekranında gören kişi sayısı olmalı. Sondaki bir bağlantı için bu iki sayı arasında kat kat fark çıkabilir.

Pratikte iki olay yeter: bağlantının ekrana girdiği an ve tıklandığı an. Görünürlük için IntersectionObserver kullanılır, tıklama için basit bir olay dinleyicisi. Kaydedeceğin alanlar da az:

• bağlantının sayfadaki konumu (hangi bölüm, kaçıncı paragraf)
• görüntülenme sayısı
• tıklama sayısı

Aynı yazıda bağlantıyı iki farklı yere koyup bu üç sayıyı karşılaştırmak, yerleşim tartışmasını bir haftada bitirir. Üçüncü parti bir araca gerek yok, mevcut analitik kurulumuna gönderilecek iki olaydan söz ediyoruz.

Bağlantı sayısını çoğaltmak işi bozar

Bir yazıda üç ayrı ürün bağlantısı, birinin üç katı performans getirmiyor. Okuyucu ikinci bağlantıda metnin amacını yeniden değerlendiriyor ve güven kaybı buradan başlıyor. Bağlantı metni de nereye gittiğini söylemeli. "Buraya tıklayın" yerine hedefin adını yaz; okuyucu tıklamadan önce ne bulacağını bilirse geri dönme oranı düşer.

Satış baskısını yaratan şey bağlantının varlığı değil, konuyla ilgisiz oluşu. Yazının anlattığı sorunu gerçekten çözen bir ürünse cümle doğal duruyor. Çözmüyorsa hiçbir üslup onu kurtarmıyor.

Bağlantı koymamanın daha doğru olduğu yer

Her bilgilendirici yazının bir ürün karşılığı yok. Erişilebilirlik hatalarını anlatan bir yazıya ilgisiz bir hizmet bağlantısı sıkıştırmak, o yazının tek sermayesini, yani okuyucunun ona neden geldiğini harcamak demek. Böyle durumlarda yazıyı bağlantısız bırak, ürün ilişkisi kurulabilecek konuya ayrı bir yazı yaz. Arama trafiği zaten konu başına gelir, tek bir sayfaya hepsini yükleyerek değil.