Etkileşimli UX Haritası Kurmak: Sıra, Maliyet ve Sınırlar

Etkileşimli UX haritası, yolculuk haritasının üstüne filtre, katman ve gömülü medya eklenmiş hâlidir. Yararı tek şeyde toplanır: bulguyu kanıtın yanına koyar, yani "kullanıcı burada zorlanıyor" cümlesinin altında o kullanıcının kendi sesi durur. Bedeli de tek şeyde toplanır: harita artık bakımı olan bir yapıdır, tek seferlik bir çıktı değil.

Önce neyi kanıtlayacağınıza karar verin

Etkileşim kendi başına bir değer taşımaz. Haritaya koyduğunuz her filtre, açılır her alıntı, birinin toplantıda soracağı somut bir soruya karşılık gelmeli. "Bu adımda gerçekten öyle mi diyorlar?" sorusunun karşılığı ses kaydıdır. "Bu sorun hangi personada çıkıyor?" sorusunun karşılığı persona katmanıdır. Karşılığı olmayan etkileşim hazırlarken üç saat alır, sunumda beş saniye görünür.

Kurulumun sırası

Sıra rastgele değil. Yanlış sırada başlarsanız işin çoğunu iki kez yaparsınız.

1. Bulguları düşük çözünürlüklü bir taslakta toplayın ve her bulgunun yanına onu destekleyen kanıtın nerede olduğunu yazın: dosya adı, videodaki zaman damgası, alıntı numarası. Bu eşleme yapılmadan tasarıma geçmek, sonradan kanıt aramak demektir.
2. Yapıyı kurun: aşamalar, şeritler, başlıklar. Auto layout burada devreye girer, çünkü araya bir aşama eklendiğinde düzenin kendini toplaması gerekir.
3. Gerçek içeriği yerleştirin. Yer tutucu bırakılan kutu, sunumda tam olarak sorulan kutudur.
4. Etkileşimi en sona bırakın. Prototip bağlantıları içerik değişince kopar; içerik oturmadan bağlamak aynı işi iki kez yapmaktır.

İlk haritadan sonra bu yapıyı şablona çevirin. Sıfırdan başlamak istemiyorsanız Figma topluluğundaki NN/g yolculuk haritası şablonu makul bir başlangıç noktası.

Filtre sayısı sessizce büyür

Prototip modunda filtreler gerçek anlamda hesaplanmaz. Her görünüm ayrı bir kare olarak elle hazırlanır, tıklamalar da bu kareler arasında gezinir. Filtreleri birbirinden bağımsız açılıp kapanabilir yaparsanız hazırlamanız gereken kare sayısı ikinin kuvvetiyle artar: dört bağımsız açık/kapalı filtre on altı kare demektir. Haritayı her güncellemenizde de on altı kareye dokunursunuz.

Aynı dört seçeneği birbirini dışlayan tek bir gruba çevirirseniz, yani aynı anda yalnızca biri açık olacaksa, dört kare kalır. Bu yüzden filtre tasarımını görsel bir tercih olarak değil, bakım maliyeti kararı olarak ele almak gerekir. Katman mantığını kurmadan önce kaç kare çizeceğinizi hesaplayın; sayı yirmiyi geçiyorsa haritayı ikiye bölmek, filtreyi zenginleştirmekten daha iyi sonuç verir.

Statik sürümü de üretin

Toplantı için prototip sürümüne güvenirim. Ama altı ay sonra arşivden çıkarılacak sürüm söz konusu olduğunda statik PDF'i prototipten daha güvenilir buluyorum: gömülü videolar, paylaşım izinleri ve prototip bağlantıları, dosyanın kendisinden çok önce bozuluyor. İkisini birden üretmek fazladan yarım gün, aramaya çıkan ekibin bulamaması ise haritanın tamamen boşa gitmesi.

Haritanın kendisi de bir arayüz

Renkle kodlanmış duygu eğrisi, kırmızı yeşil ayrımı zor olan bir paydaş için düz bir çizgidir. Renge ikinci bir işaret ekleyin: şekil, simge ya da sayı. Videolara altyazı koyun, toplantıda ses açılmayacağı için değil, kaydı sonradan tek başına okuyacak kişi için. Zoom seviyesine bağlı olarak okunmaz hâle gelen 8 punto etiketler de aynı sorunun bir başka yüzü.

Bir de haritanın ne zaman yanlış araç olduğunu bilmek gerekiyor. Yolculuk üç adımdan ibaretse, filtreye ihtiyaç duymayacak kadar az bulgu varsa ya da harita tek bir toplantı için hazırlanıp bir daha açılmayacaksa, etkileşim kurmanın maliyeti karşılığını vermiyor. O durumda iyi yazılmış üç paragraf ve dört ekran görüntüsü, iki gün süren bir prototipten daha çok iş görür.