Heuristik Değerlendirme Nasıl Yapılır: Süreç ve Gerçek Maliyeti
Heuristik değerlendirme, arayüzü belirlenmiş kullanılabilirlik ilkelerine göre uzmanların tek tek taraması ve bulunan ihlalleri kayda geçirmesidir. Yöntemin adımları kısa, ama uygulamada iki yerde tökezliyor: bulguların birleştirilmesinde ve maliyetin nasıl hesaplandığında. Aşağısı bu iki noktaya ağırlık veren bir süreç anlatımı.
Önce set, sonra kapsam
Çoğu ekip Nielsen'in on ilkesiyle başlar ve bu makul bir varsayılan. Alan gerektiriyorsa üzerine ekleme yapılır: oyunlarda kontrol şeması ve geri bildirim gecikmesi, e-ticarette ödeme akışına özgü kriterler, veri yoğun panellerde tablo ve filtre davranışı.
Kapsamı daraltmak seti seçmekten daha belirleyici. Tüm ürüne bakan bir değerlendirici yüzeyde gezinir ve herkesin zaten gördüğü sorunları yazar. Tek bir kullanıcı görevi, tek bir cihaz genişliği ve o görevin başlangıç ile bitiş ekranları verildiğinde bulgular derinleşir. Karmaşık bir sistemi tek turda bitirmeye çalışmayın, üç ayrı tur yapın.
Bağımsız inceleme
Üç ile beş değerlendirici, birbirinden habersiz. Habersizlik burada usul değil yöntemin kendisi: biri diğerinin listesini önceden görürse onun çerçevesine yerleşir ve kendi bulacağı şeyi bulamaz. Ortak bir dosya kullanıyorsanız satırlar birleştirme toplantısına kadar kapalı kalmalı.
İki turlu ilerlemek işe yarıyor. İlk turda ürünle tanışılır, akış baştan sona bir kez geçilir, not alınmaz. İkinci turda aynı akış ilke ilke taranır. Süreye sınır koyun, iki saat çoğu kapsam için yeterli.
Bulguları tek bir tabloda tutmayı tercih ediyorum: her satırda ekran, ihlal edilen ilke, gözlem ve bir cümlelik öneri. Formatı baştan sabitlerseniz birleştirme toplantısı satırları sıralamaktan ibaret kalır, herkesin notunu ortak bir dile çevirmekle uğraşmazsınız.
Ucuz olan ne, gerçekten
Yöntem düşük maliyetli diye anılıyor ama sayıyı yapan pek yok. Dört değerlendirici, kişi başı iki saat inceleme, artı iki saatlik birleştirme toplantısı: on iki uzman saati. Aynı bütçeyle beş kişilik moderatörsüz bir uzaktan kullanılabilirlik testi çoğu üründe yapılabilir, üstelik gerçek kullanıcı davranışıyla.
Heuristik değerlendirmenin asıl avantajı ucuzluk değil, takvim. Katılımcı bulma, ekran paylaşımı, oturum planlama yok; sabah karar verip öğleden sonra başlarsınız. Bu yüzden ayrım şöyle kuruluyor: ortada henüz çalışan bir akış yokken, elde statik ekranlar varken heuristik değerlendirme; akış tıklanabilir hale geldiğinde kullanıcı testi. İkisi arasında seçim yapılmıyor, sıraya diziliyor.
Her ihlal bir sorun değil
İlkeler yasa değil. Bir ekipte bilinçli olarak hata önleme ilkesi lehine kullanıcı özgürlüğünden ödün verilir, silme işlemine onay adımı eklenir ve akış yavaşlar. Bu bir ihlaldir ve doğru karardır.
Ayrım için pratik bir soru var: bu ihlal kullanıcının görevini tamamlamasını engelliyor mu, yavaşlatıyor mu, yoksa sadece kılavuza aykırı mı. Üçüncü kategoriyi rapora yazın ama önceliğe sokmayın. Tartışmalı kalan maddeler testte doğrulanacak sorular listesine gider.
Birleştirme ve önceliklendirme
Bulgular tek listede toplandığında aynı sorunun farklı kelimelerle yazılmış hallerini gruplayın; affinity diyagramı bunun için yeterli, daha ağır bir yönteme gerek yok. Gruplama bittiğinde sıralama iki eksene bakar: sorunun kritik akış üzerinde olup olmadığı ve kaç değerlendiricinin bağımsız olarak aynı yere işaret ettiği. Dördünün de gördüğü bir şey neredeyse her zaman gerçektir.
Çıktı bir rapor değil, düzeltme listesi olmalı. Her satırın karşısında ne değişecek yazmıyorsa o değerlendirme dosyada kalır. Bir ekranda üç bulgu varsa ve üçü aynı bileşeni işaret ediyorsa iş kalemi üç değil, bir tanedir; bunu ayırmak geliştirme tarafında tahmin sürelerini gerçekçi tutuyor.
Kaynaklar