Deep Linking: İç Sayfaya Düşen Ziyaretçi İçin Tasarım

Bir sitenin trafiğinin büyük kısmı ana sayfadan değil, arama sonucundan ya da paylaşılan bir bağlantıdan iç sayfaya düşer. Deep linking bu yüzden uygulanacak bir strateji değil, zaten içinde bulunduğunuz durum: her iç sayfa, birinin siteye ilk bastığı yer olabilir. Asıl soru bağlantıyı verip vermemek değil, o sayfanın tek başına ayakta durup durmadığı.

Her iç sayfa bir giriş sayfasıdır

Arama motoru bir sayfanızı ne kadar iyi konumlandırırsa, o sayfa ana sayfanızdan o kadar bağımsız çalışır. Ziyaretçi menüyü görmemiştir, kategori hiyerarşisinden geçmemiştir, çoğu zaman sizi tanımıyordur. Tasarım tarafındaki karşılığı basit: sayfa kendi bağlamını taşısın.

Logonun sol üstte durup ana sayfaya bağlanması, arama kutusunun aranmadan bulunması, sayfanın hangi kategoriye ait olduğunu söyleyen bir yol haritası satırı. Bunlar süs değil, "burası neresi" sorusuna verilmiş cevaplar. Yol haritasını (breadcrumb) özellikle ciddiye alın: deep link ile gelen kullanıcının üst kategoriyi keşfedebileceği tek yer genelde orasıdır, çünkü oraya gelene kadar kategori diye bir şey gördüğü olmamıştır.

Sayfanın başındaki iki cümle

İç sayfaların çoğu, önceki sayfada anlatılmış bir şeyin devamı gibi başlar. "Bu özelliği kullanmak için şu adımları izleyin" diye açılan bir yardım sayfası, oraya arama sonucundan düşen kişiye hiçbir şey söylemez. Sayfanın neyle ilgili olduğunu ve kimin işine yarayacağını söyleyen kısa bir giriş, deep link trafiğinde çıkma oranını en ucuz düşüren müdahaledir.

Burada görünürde bir çelişki var. Bağlamı tekrarlamak sayfayı uzatır, oysa derin bağlantının bütün vaadi kullanıcıyı hızla hedefe ulaştırmaktı. Çelişki değil, çünkü tekrarlanan şey içerik değil bağlam. İki cümlelik bir giriş ve tek satırlık yol haritası, önceki sayfaların tamamını özetlemeye çalışan paragraflardan başka bir şey.

Sıralı akışlarda deep link ne yapar

Bazı sayfalar sırayla görülmek zorundadır: ödeme akışının ikinci adımı, bir değerlendirme testinin üçüncü sorusu, önceki formdan gelen veriyle dolan bir özet ekranı. Bu sayfaların doğrudan açılması kullanıcıyı boş ya da bozuk bir ekranla karşılaştırır.

Böyle sayfalar için sık verilen tavsiye <meta name="robots" content="noindex"> etiketi eklemektir. Bu yarım bir çözüm ve nedeni şu: noindex sayfanın arama sonuçlarında çıkmasını engeller, URL'yi bilen birinin oraya doğrudan gitmesini engellemez. Yer imi, tarayıcı geçmişi, otomatik tamamlama, birinin sohbette paylaştığı adres, hepsi aynı yere götürür. Sıra gerçekten zorunluysa kontrolü sunucuda yapın: isteği karşılarken oturumda önceki adımların tamamlanıp tamamlanmadığına bakın, tamamlanmamışsa akışın başına yönlendirin. noindex'i bunun üstüne koyabilirsiniz, yerine değil.

Bu ayrım pratikte şuna denk düşer: arayüz kararı gibi görünen şeylerin bir kısmı aslında sunucu tarafında bir satırlık durum kontrolüdür. Hangisi olduğunu anlamanın yolu, "kullanıcı bu adresi doğrudan yazsaydı ne olurdu" sorusunu sormaktır.

URL değişirse

Derin bağlantının değeri adresin sabit kalmasına dayanır. Sayfa taşındığında ya da kaldırıldığında eski adres 301 ile yenisine yönlendirilmelidir; aksi halde hem arama motorunun sayfaya biriktirdiği değer, hem de o bağlantıyı paylaşmış olan herkesin trafiği kaybolur.

Sayfanın gerçekten bir karşılığı kalmadıysa ana sayfaya atmayın. En yakın kategoriye yönlendirin. Ziyaretçi aradığı şeyi bulamasa bile komşusuna düşer, bu da sıfırdan arama yapmaktan iyidir.