Misafir Alışveriş: Ödeme Formundan Parolayı Çıkarmak
Zorunlu üyelik, ödeme akışına kullanıcının hiçbir işine yaramayan bir adım ekler. Kimse sipariş vermek için parola düşünmek istemez. Misafir alışveriş bu adımı kaldırır, ama çoğu sitede yarım kurulduğu için kullanıcı hesapsız ödeme yapar ve sonra siparişini takip edemez. Aşağıdakiler eksik kalan tarafı kapatıyor.
Misafir alışveriş hesapsız değil, parolasızdır
Arka tarafta hiçbir şey kaybolmaz. Sipariş kaydı açılır, e-posta, teslimat adresi ve fatura bilgisi veritabanına yazılır, ödeme sağlayıcısına bir müşteri referansı gider. Değişen tek şey, kullanıcının bu kayda bir parolayla bağlanmamış olmasıdır.
Bu ayrım pratikte işe yarar, çünkü misafir alışverişi anlatan metinlerin çoğu burada kendi kendisiyle çelişir: bir yandan kullanıcıya bilgilerinin saklanmayacağı söylenir, diğer yandan aynı sayfada bir sonraki alışveriş için tarayıcıda bilgi saklama özelliği övülür. Üstelik fatura kaydını silme lüksünüz zaten yok, yasal saklama süresi boyunca duracak. Saklamayacağınız bir şeyi vaat etmeyin. Bunun yerine neyin ne kadar tutulduğunu tek cümleyle yazın, kullanıcı da buna inansın.
Ödeme formunda yalnızca siparişi sorun
E-posta, teslimat adresi, ödeme bilgisi. Fatura tipi farklıysa o alan. Başka bir şey yok. Doğum tarihi, cinsiyet, nereden duydunuz gibi alanlar formu uzatır ve hiçbirinin siparişle ilgisi yoktur.
Parola alanını opsiyonel bırakmak yaygın bir çözüm ama ben sipariş sonrası hesap teklifini opsiyonel parola alanından daha güvenilir buluyorum. Opsiyonel alan formda görünmeye devam eder, kullanıcı onu görür, atlayıp atlamayacağına karar vermek için durur ve bu duraklama tam olarak kaçındığınız şeydir. Sipariş sonrası teklifte ise ödeme çoktan tamamlanmıştır; kullanıcı hayır derse kaybınız yok.
Hesabı sipariş onayından sonra teklif edin
Sipariş tamamlandığı anda elinizde doğrulanmış bir e-posta, bir adres ve bir satın alma geçmişi var. Hesap oluşturmak için geriye yalnızca parola belirlemek kalıyor, o da onay ekranındaki tek bir bağlantıyla çözülür.
Bu teklifin dönüşümünü ayrı ölçün. Ödeme akışının dönüşüm oranıyla karıştırıldığında ikisi de anlamsızlaşır: biri sepetten siparişe geçişi, diğeri siparişten hesaba geçişi ölçer ve bunları iyileştiren şeyler birbirinden tamamen farklıdır.
Takip bağlantısı, sipariş numarası değil
Misafir kullanıcının siparişini nasıl göreceği genelde en son düşünülen konu oluyor. Klasik çözüm sipariş numarası ile e-posta adresini birlikte sormaktır. Sipariş numaralarınız sıralı artıyorsa bu çift tahmin edilebilir hale gelir; elinde bir numara olan kişi komşu numaraları dener, e-postayı da başka bir yerden bulur.
Onay e-postasına tahmin edilemez bir token taşıyan takip bağlantısı koyun, sorgu formunu da hız sınırına bağlayın. Token üretmek üç satırlık iş, üçüncü parti bir modüle ihtiyaç duymaz.
Aynı e-posta kayıtlı bir hesaba aitse
Asıl maliyet burada çıkıyor ve genelde kurulum bittikten sonra fark ediliyor. Misafir siparişindeki e-posta zaten kayıtlı bir kullanıcıya aitse ne yapacaksınız?
Siparişi o hesaba otomatik bağlamayın. Formu dolduran kişinin hesap sahibi olduğunu doğrulamış değilsiniz; eşi, arkadaşı ya da adresi bilen bambaşka biri olabilir. Siparişi misafir kaydı olarak tutun, hesap sahibi giriş yaptığında da aynı e-postaya düşen siparişleri sahiplenmesi için bir teklif gösterin. Sahiplenme kullanıcının kendi oturumunda gerçekleşir, siz de kimin ne gördüğünü açıklayabilir durumda kalırsınız.
Bir ipucu: bu kontrolü ödeme sırasında yapıp kullanıcıya bu e-posta kayıtlı, giriş yapın demeyin. Tam da kaldırdığınız duvarı geri koymuş olursunuz.