Abonelikten Çıkış Akışını Doğru Kurmak
Abonelikten çıkış, bültenin en az tasarlanan ekranıdır. Oysa akışın nasıl kurulduğu doğrudan spam şikayeti oranına yansır: çıkışı bulamayan kullanıcı postayı silmez, spam olarak işaretler ve bu işaret gönderici itibarınıza yazılır. Aşağıda akışı baştan sona, arayüz ve altyapı tarafıyla birlikte kuruyoruz.
Bağlantı nerede, nasıl görünmeli
Çıkış bağlantısının yeri alt bilgidir ve orada kalmalıdır; kullanıcı onu aramaya orada başlar. Sorun yerinde değil, boyutunda ve kontrastında: 9 punto gri metin, mobil ekranda dokunma hedefi olarak da okunabilirlik olarak da başarısızdır. Dokunma hedefini en az 44 piksel yüksekliğinde tutun, metni gövde metniyle aynı okunabilirlikte bırakın.
İfade de standart kalmalı. "Tercihlerinizi güncelleyin", "iletişim ayarları", "listeden ayrıl" gibi çeşitlemeler tarama sırasında gözden kaçar. "Abonelikten çık" yazın. Kullanıcı bu iki kelimeyi arıyor, başka bir şeyi değil.
Tek tıkla çıkışın teknik tuzağı
"Tek tıkla çıksın" tavsiyesi arayüz tarafında doğru, uygulama tarafında yarım. Çıkış bağlantısı basit bir GET adresiyse ve bu adres tıklandığı anda kaydı siliyorsa, kullanıcı hiç tıklamadan da abonelikten çıkabilir: kurumsal posta ağ geçitleri ve bağlantı tarayıcıları gövdedeki adresleri güvenlik kontrolü için kendiliğinden açar. Sonuç, kimsenin talep etmediği çıkışlar ve nedeni anlaşılamayan liste erimesidir.
İki doğru kurulum var. Birincisi, bağlantı kullanıcıyı tek düğmeli bir sayfaya götürür, işlem o düğmeye basılınca yapılır. İkincisi, e-posta başlığına List-Unsubscribe ile birlikte List-Unsubscribe-Post alanını koymaktır; RFC 8058 ile tanımlanan bu yöntemde posta istemcisi arayüzün kendi "abonelikten çık" düğmesini gösterir ve isteği POST olarak yollar, tarayıcılar bunu tetikleyemez. Toplu gönderim yapıyorsanız zaten ikisini de kurmanız gerekiyor: Gmail ve Yahoo, yüksek hacimli göndericilerden bu başlığı ve talebin iki gün içinde işlenmesini şart koşuyor.
Giriş istemeden kimliği bilmek
Kullanıcıdan çıkış için yeniden giriş yapmasını ya da adresini elle yazmasını istemek gereksiz bir bariyer, çünkü gönderdiğiniz her e-posta zaten kime gittiğini biliyor. Ben bu işi genelde bağlantıya gömülü imzalı bir token ile çözerim: abone kimliği ve liste kimliği HMAC ile imzalanır, sunucu imzayı doğrular, kimse kimseyi listeden düşüremez ve kullanıcı hiçbir şey yazmaz. Sorgu dizesinde çıplak abone numarası taşımak ise sıradaki numarayı deneyen herkese başkasının aboneliğini iptal etme yetkisi verir.
Tercih merkezi ne zaman doğru
Tercih merkezi kötü bir fikir değil, yanlış yere konmuş bir fikir. Çıkmaya karar vermiş kullanıcının önüne on onay kutusu koyarsanız akışı geciktirmiş olursunuz. Sıralama şu olmalı: çıkış tek adımda tamamlanır, onay ekranı gösterilir, sıklık ve konu seçenekleri o ekranda ikinci derece bir teklif olarak durur. Kullanıcı haftalık yerine aylık gönderime geçmek istiyorsa seçeneği orada bulur, aramak zorunda kalmaz.
Onay kutularının mantığını da ters çevirmeyin. İşaretli kutu "bunu alıyorum" demektir. "Bu listeden çıkmak istemiyorum" gibi çift olumsuz ifadeler kullanıcıyı yanlış tercihe iter ve bu bir tasarım hatası değil, karanlık kalıptır.
Uğurlama ve zamanlama
Çıkış sonrası ekranda alaycı bir dil ("gerçekten bizsiz mi?") ya da öne çıkarılmış bir "vazgeç" düğmesi kısa vadede birkaç aboneyi tutar, uzun vadede markayı bir daha açılmayan gönderici hâline getirir. Kısa bir teşekkür yeter.
İşlem de anında geçerli olmalı. ABD'deki CAN-SPAM düzenlemesinin tanıdığı 10 iş günü yasal üst sınırdır, hedef değildir; kullanıcı çıkışını onayladıktan sonra bir bülten daha alırsa akışın geri kalanı ne kadar iyi tasarlanmış olursa olsun deneyim orada kırılır. Bittiğini web sayfasında gösterin, ayrıca bir onay e-postası göndermeyin: kişi tam da e-posta almamak için oradaydı.