Alt Siteler Arası Evrensel Navigasyon: Nereye Koymalı, Nerede Vazgeçmeli

Kurumsal bir sitenin altında düzinelerce alt site varsa, kullanıcı er ya da geç yanlış yere düşer ve üst yapıya dönmek ister. Evrensel navigasyon bu dönüşü tek tıka indiren çubuktur. Bedava da değildir: her sayfada dikey alan, her alt sitede bakım yükü ve tepeye ikinci bir marka getirir. Asıl karar çubuğu koyup koymamak değil, nereye ne kadar koyduğunuz.

Önce şunu sorun: alt siteler aynı kullanıcıyı mı paylaşıyor?

Evrensel çubuğu haklı çıkaran tek şey, alt siteler arasında gerçekten gidip gelen bir kitle. Üniversitede bölüm sayfasından öğrenci işlerine geçiş günde defalarca olur; orada çubuk işe yarar. Kampanya için açılmış bir mikro sitede durum tersidir: ziyaretçi oraya reklamdan gelir, isteği üründür, kurumsal ana sayfaya dönmeye niyeti yoktur.

Ortak kitle yoksa çubuk navigasyon değil, marka süsüdür. Süs istiyorsanız footer yeter.

İki logo, tek sol üst köşe

Yaygın tavsiye, ana siteye dönüş bağlantısını logoyla birlikte sol üst köşeye koymaktır. Alt sitenin kendi logosu da tam orada durur. İkisi aynı anda o köşeyi isteyemez.

Bu çakışmayı kullanıcı lehine çözmenin yolu, sol üst köşeyi bulunulan siteye bırakmak. Logoya tıklayan kişi, o an okuduğu sitenin ana sayfasını bekler; bu web üzerindeki en yerleşik alışkanlıklardan biri ve kurum hiyerarşisi uğruna bozulmaz. Üst yapıya çıkış, alt sitenin başlığının üstünde ince bir şeritte, ikinci bir büyük logo olarak değil metin bağlantısı olarak durmalı. Şeridin arka planı da alt site başlığından görünür biçimde farklı olsun; kullanıcı hangi çubuğun neye ait olduğunu okumadan, renkten anlar.

Çubuğu koyduktan sonra tıklamayı ölçün

Evrensel navigasyon, sabitlendiği anda her sayfa görüntülemesinde yer kaplamaya başlar. Buna karşılık kazandırdığı şey ölçülebilir: bağlantılara ayrı bir etiket verin, bir ay boyunca tıklama oranına bakın.

Mutlak bir eşik aramayın, kıyaslayın. Aynı başlıktaki arama kutusu veya dil seçici ne kadar tıklanıyorsa, evrensel çubuk da o mertebede olmalı. Aradaki fark bir basamağa yaklaşıyorsa çubuk kalıcı alanı hak etmiyor demektir; menü içine ya da footer'a inmeli. Bu ölçümü yapmadan çubuğu büyütmek, kaybolan kullanıcıyı kurtarmak için kaybolmayan herkesten vergi almak olur.

Tek kaynaktan servis edin

Alt siteler çoğu kurumda farklı ekiplerin, sık sık da farklı teknolojilerin elinde. Evrensel çubuğun HTML'ini her projeye kopyalarsanız altı ay sonra altı farklı sürümünüz olur: birinde eski kurum adı, birinde kırık bağlantı, birinde geçen yıl kaldırılmış bir bölüm durur.

Ben bu çubuğu tek bir endpoint'ten servis edilen ortak parça olarak kurmayı tercih ederim: bir adres HTML parçasını döner, alt siteler onu sunucu tarafında veya edge'de cache'leyerek başlığa gömer. Güncelleme tek yerden yapılır, cache süresi dolduğunda her yerde aynı anda görünür.

Iframe cazip gelir çünkü hiçbir entegrasyon gerektirmez, ama karşılığında klavye odağı, yükseklik hesabı ve ekran okuyucunun ayrı belge anonsu gelir. Ortak parçayı sunucu tarafında birleştirmek biraz daha iş, sonrası çok daha az iş.

Erişilebilirlik tarafı

Evrensel çubuk DOM'un en başında duruyorsa, klavyeyle gezen ve ekran okuyucu kullanan herkes alt sitenin içeriğine varmadan önce onun içinden geçer. Bu yüzden kısa tutun; üç ile beş bağlantı fazlasıyla yeter. Ayrıca kendi nav etiketi ve ayırt edici bir etiketi olsun, sayfadaki diğer menüyle karışmasın. İçeriğe atlama bağlantısını da unutmayın.

Mobilde çubuğu sabitlemeyin

Dar ekranda sabit bir üst şerit, her sayfada içerikten kalıcı olarak yer çalar. Mobilde evrensel navigasyonu ana menünün içine alın veya tek satırlık bir üst yapıya dönüş bağlantısına indirin. Kullanıcı telefonda alt siteler arasında dolaşmaya değil, o an açtığı sayfayı okumaya gelir.