UX'te İdeasyon: Yazıyla Başlayan Oturumlar Daha Çok Fikir Üretir

Çoğu ekip ideasyonu bir toplantıya çeviriyor: altı kişi, bir beyaz tahta, kırk beş dakika. Bu düzenin ürettiği fikir sayısı, aynı altı kişinin önce ayrı ayrı yazıp sonra listeleri birleştirmesinin altında kalır. Sorun yaratıcılıkta değil, sıra beklemekte.

Sesli oturumun gizli maliyeti

Hesap basit. Altı kişilik bir seansta aynı anda yalnızca bir kişi konuşur, yani otuz dakikada kişi başına düşen konuşma süresi beş dakikadır. Kalan yirmi beş dakika beklemekle geçer ve beklerken akla gelenlerin bir kısmı, sıra geldiğinde çoktan buharlaşmıştır.

Üstüne bir maliyet daha biner: ilk konuşan çerçeveyi kurar. Sonraki her fikir o çerçevenin içinde kalma eğilimindedir, hele ilk konuşan ekibin en kıdemli üyesiyse.

Sesli oturum kötü bir format değil, yanlış işe koşulmuş bir format. Fikri çoğaltmak için zayıf, eldeki fikirleri tartıp elemek için güçlü. İkisini aynı toplantıya sıkıştırdığınızda ikincisi birincisini yer.

Önce yazı, sonra masa

Brainwriting bunu tek hamlede düzeltir. Herkes altı dakika boyunca kendi listesini yazar, kimse konuşmaz. Sonra kağıtlar (ya da ortak dokümandaki sütunlar) yer değiştirir ve herkes başkasının maddesinin üstüne ekleme yapar. Aynı otuz dakikada ekip, altı kere beş dakika değil, altı kere otuz dakika çalışmış olur.

Yazının ikinci faydası hiyerarşiyi kesmesidir. Kağıtta kimin yazdığı görünmezse, fikir kimden geldiğine göre değil içeriğine göre değerlendirilir. Az konuşan üye de aynı satır sayısını doldurur.

Üç saatlik atölye kurmanıza gerek yok. Kırk beş dakika yeter: on dakika problem çerçevesi, on iki dakika yazı, on dakika dolaştırma, kalanı gruplama. Süreyi tutan, tartışmayı kesen ve gruplamayı yöneten bir fasilitatör atayın; bu rol boş kaldığında oturum ilk on dakikada ilk fikrin detaylarına saplanır.

Doğru an: araştırmadan sonra, prototipten önce

İdeasyonun yeri kullanıcı araştırmasının hemen ardıdır. Bulgular tazeyken üretilen fikirler somut bir soruna bağlanır, varsayımla üretilenler ise ekibin kendi alışkanlıklarını tekrarlar.

Erken başlamanın gerekçesi soyut bir "değişim maliyeti" değil. Bir ekranın akışını tasarım dosyasında değiştirmek yarım gün sürer. Aynı değişiklik veri modeli yazıldıktan sonra gelirse şema değişikliği, migration, eski kayıtların taşınması ve o tabloya dokunan testlerin güncellenmesi demektir; yarım gün iki haftaya çıkar. İdeasyon, ilk tablo oluşturulmadan önce bitmiş olmalı.

Bu, tek seferlik bir etkinlik anlamına gelmiyor. Prototipten dönen her test sonucu yeni bir kısa oturumu hak eder, ama o oturumlar artık yön değiştirmek için değil, bilinen yönü keskinleştirmek için yapılır.

Oturum bittikten sonrası

Çıkan listeyi olduğu gibi backlog'a taşımam. Her fikrin yanına hangi araştırma bulgusuna cevap verdiğini tek cümleyle yazarım; o satırı dolduramayan madde listeden düşer. Filtre listeyi hızla kısaltır ve geriye kalanların hepsi bir toplantıda savunulabilir durumdadır.

Kısa liste için oylama yeterlidir: kişi başı üç oy, tek turda. Fikirleri ikili karşılaştırmayla sıralamak kulağa daha titiz gelir ama otuz fikir için 30 x 29 / 2, yani 435 karşılaştırma eder. Uzun listeyi kısaltmak isterken oturumu ikiye katlamış olursunuz.

Yöneticiden "ideasyon için zaman" istemeyin, listeden çıkan ilk üç fikrin hangi metriği hedeflediğini gösterin. Kaynak tartışması orada biter.