Gençler İçin Arayüz Tasarımı: Okunurluk, Dokunma Alanı ve Hız
Gençler için tasarım denince akla renk ve hareket geliyor, oysa gençlerle yapılan kullanılabilirlik testlerinde çıkan sorunların çoğu okunurluk ve sabır meselesi. Küçük punto, kalabalık bir ana sayfa, geç açılan bir sayfa. Bunlar her yaş grubunu yavaşlatıyor, gençlerde ise doğrudan terk etmeye dönüşüyor.
Dijital yerli olmak beceri değil, aşinalık
Genç kullanıcı, kendi kullandığı üç beş uygulamada hızlıdır. O hız aşinalıktan geliyor, genel bir arayüz yeteneğinden değil. Alışık olmadığı bir yapıya girdiğinde, çok adımlı bir başvuru formu ya da yoğun metinli bir bilgi sayfası gibi, yetişkin kullanıcıdan daha çabuk pes ediyor. Sebep ilgisizlik değil: okuma hızı henüz oturmamış, aramada kullandığı kelime dağarcığı dar, hata yaptığında geri dönüş yolunu aramak yerine sekmeyi kapatıyor.
Buradan çıkan sonuç gençlere ayrı bir arayüz yapmak değil. Ben gençlere özel bir "genç sürümü" tasarlamam. Aynı arayüzü daha okunur, daha az adımlı ve hatadan dönülebilir hale getirmek her yaş grubunda işe yarıyor, gençler bunun karşılığını yalnızca daha çabuk veriyor.
Metin kısa değil, taranabilir olmalı
Kısa yazmak tek başına çözüm değil. Genç kullanıcı metni okumuyor, tarıyor. Gözü başlıklara, paragrafların ilk cümlelerine ve listelere takılıyor. Uzun bir paragrafı ikiye bölmek bir şey değiştirmez; o paragrafın ilk cümlesini kendi başına anlam taşıyacak hale getirmek değiştirir.
Punto tarafında tartışma bitmiş sayılır. Gövde metni için 16 pikselin altına inmek mobilde okunurluğu doğrudan düşürüyor. 14 piksel tasarım dosyasında zarif görünüyor olabilir, telefonun tarayıcısında görünmüyor.
Dokunma alanı ölçülebilir bir şeydir
Mobil arayüz kılavuzları dokunma hedefi için somut bir alt sınır veriyor: iOS tarafında 44x44 punto, Android tarafında 48dp. Bu sayılar estetik tercih değil, parmağın temas alanından çıkıyor.
Uygulamada en sık yapılan hata, bir öğenin görsel boyutuyla tıklanabilir alanını aynı şey sanmak. 24 piksellik bir ikon, çevresine yeterli dolgu verildiğinde 48 piksellik bir hedefe dönüşür. İkonu büyütmek gerekmiyor, tıklanabilir kutuyu büyütmek gerekiyor; bunun için ayrı bir mobil tema kurmaya da gerek yok.
Hızı gerçek cihazda ölç
Yavaş site gençlerde ilk elenen şey. Buradaki tuzak, hızı geliştiricinin kendi makinesinde ölçmek. Masaüstü tarayıcı ağır bir sayfayı zorlanmadan açar, üç yaşındaki orta segment bir telefon aynı sayfada işlemciye takılır. Tarayıcı geliştirici araçlarındaki CPU ve ağ kısıtlama seçenekleri tam olarak bunun için var, ama en iyisi eski bir telefonu masanın üstünde tutmak.
Ağırlık genellikle üç yerde toplanıyor: ölçeklenmemiş görseller, sayfa açılışında çalışan animasyonlar ve tek bir bileşen uğruna yüklenen büyük kütüphaneler. Üçü de tasarım kararı olarak alınıyor, sonra performans sorunu diye geri geliyor.
Etkileşim eklemenin bedeli
Gençlere yönelik tavsiye listelerinde anketler, testler, geri bildirim formları ve küçük oyunlar sayılıyor. Aynı listenin başında da gençlerin sabırsız olduğu, çabuk pes ettiği yazıyor. İkisi aynı sayfada duramaz. Sabırsız bir kullanıcıya sekiz soruluk anket koymak etkileşim üretmiyor, terk üretiyor.
Etkileşim ancak kullanıcının zaten yapmak istediği şeyin üzerine binerse çalışıyor. Bir ürünü listeye eklemek, bir cevabı kaydetmek, bir sonucu arkadaşına göndermek. Bunlar tek dokunuşluk işler ve karşılığı anında görünüyor. Bağımsız duran bir anket ise karşılıksız zaman istiyor, gençler onu vermiyor.
Paylaşım ve gizlilik
Her sayfaya sosyal ağ butonu dizmek eski bir alışkanlık. Gençlerin paylaşımı ağırlıklı olarak kapalı gruplarda ve doğrudan mesajla oluyor, bu yüzden en çok kullanılan seçenek bağlantıyı kopyalamak. Düzgün çalışan tek bir kopyalama butonu, altı tane ağ ikonundan daha fazla iş görüyor.
Kişisel bilgi konusunda bu grup ortalamanın üzerinde temkinli. Kayıt istemeden görülebilen içerik, kayıt duvarının arkasındaki içerikten çok daha fazla okunuyor. Zorunlu üyelik gençlerde en pahalı tasarım kararlarından biri.