Logo Sol Üstte mi Durmalı? Yerleşimin Navigasyona Maliyeti

Logo, çoğu sitede ana sayfaya dönüşün tek yoludur. Nerede durduğu bu yüzden estetik bir tercih değil, navigasyonun çalışıp çalışmadığı meselesi. Sol üst köşe boşuna varsayılan değil, ortaya almak ise göründüğünden pahalı.

Sol üst köşe nereden geliyor

Bir sayfa açıldığında bakış soldan sağa, yukarıdan aşağıya tarar. Latin alfabesiyle okuyan biri için bu, okuma alışkanlığının doğrudan uzantısı. Sol üst köşe taramanın ilk durağı, yani markanın adının ve ana sayfa bağlantısının aynı anda oturabileceği yer.

İkinci neden alışkanlığın kendisi. Kullanıcı yüzlerce sitede logoyu aynı yerde gördüğü için oraya tıklamayı çoktan öğrendi. Öğrenilmiş davranış tasarımın en ucuz kaynağıdır, çünkü onu üretmek için hiçbir şey yapman gerekmiyor. Bozmaman yeterli.

Ortaya almanın bedeli

Nielsen Norman Group'un logo yerleşimi testinde ortaya alınmış logolar, ana sayfaya dönmeyi sol üsttekine kıyasla yaklaşık altı kat zorlaştırdı. Rakamın kendisinden çok yönü önemli: ortalamak kullanıcıya hiçbir şey kazandırmadan bir işi zorlaştırıyor.

Asıl mesele gerekçede. Ortadaki logo genellikle sadelik adına savunulur. Sonra kullanıcı ana sayfayı bulamasın diye yanına bir de Ana Sayfa menü bağlantısı eklenir. O anda başlık çubuğunda tek eleman yerine iki eleman olur ve sadelik gerekçesi kendi kendini yer. Logoyu ortaya almak istiyorsan gerekçen sadelik olamaz, marka vurgusu olabilir, o da ölçülebilir bir şey.

Mobilde durum değişiyor

Dar ekranda sol üst ile orta arasındaki mesafe birkaç santime iner, tarama maliyeti neredeyse kaybolur. Mobilde ortalanmış logo masaüstündeki kadar zarar vermez. Buradan çıkan sonuç mobilde ortala değil, aynı bileşenin iki düzende farklı davranmasında bir sakınca olmadığı. Başlık çubuğu zaten kırılma noktasında yeniden diziliyor, logonun yeri de o dizilimin parçası.

Tıklanabilirlik: küçük parça, sık kırılan

Logonun ana sayfaya gitmesi bir tasarım kararı değil, üç satırlık işaretleme. Yine de en sık burası kırılıyor. Görsel bir bağlantının içine alınmadan bırakılıyor, ya da bağlantı hedefi tam adresle yazılıyor.

Bir kurumsal projede logonun hedefi canlı alan adına gömülüydü; test ortamında logoya basan herkes canlı siteye atlıyordu ve haftalarca kimse fark etmedi, çünkü sonuçta bir ana sayfa açılıyordu.

Kontrol listesi kısa tutulabilir: logo gerçekten bağlantı mı, hedefi kök adres mi, tıklama alanı görselin kendisinden biraz geniş mi, ana sayfadayken de tıklanabilir mi. Sonuncusu tartışmalı görünür. Ana sayfada bağlantıyı kapatmak kullanıcıya hiçbir şey kazandırmaz, sadece tıkladığında bir şey olmadığını öğretir.

Logo tek başına navigasyon değil

Derin hiyerarşide logo yalnızca en üste döndürür, bir kademe yukarı değil. Oysa kullanıcının kaybolduğu yer genelde en üst değil, aradaki katman. İçerik haritası (breadcrumb) tam bu boşluğu doldurur ve logonun yerini tartışmayı büyük ölçüde gereksizleştirir, çünkü geri dönüş yolu artık tek bir öğeye bağlı kalmaz.

Ne zaman ortaya alınır

Sol üst, içerik ağırlıklı ve çok sayfalı siteler için tartışmaya kapalı. Tek sayfalık tanıtımlar, kampanya sayfaları ve gezilecek bir hiyerarşisi olmayan işlerde ortalamak sorun çıkarmaz, çünkü kullanıcı zaten ana sayfaya dönmeye çalışmıyor. Ayırt edici soru yerleşimin kendisi değil: bu sitede kullanıcı yolunu kaybedebilir mi? Kaybedebiliyorsa logo sol üstte durur.