Diyalog Kutularında Buton Sırası: Tamam Solda mı, Sağda mı?

Windows onaylama butonunu sola, macOS sağa koyar. Web ise ikisinin arasında kalmış bir yer, çünkü aynı kullanıcı gün içinde her iki düzeni de görüyor. Bu yüzden sıra sorusunun cevabı kullanıcının işletim sistemi değil, senin arayüzünün kendi içinde tutarlı kalıp kalmadığıdır.

İki konvansiyon, tek mantık

Windows tarafında onay solda, iptal sağda. Gerekçe okuma yönü: soldan sağa okuyan kullanıcı önce ana eylemi görür. macOS tarafında sıra ters, gerekçe ise akışın sonucu sağda bitirmesi ve onay butonunun imlecin doğal olarak gittiği köşeye yakın durması.

İkisi de kendi ekosisteminde tutarlı olduğu için çalışıyor. Kullanıcı sırayı tek tek okuyup karar vermiyor, alışkanlıkla o bölgeye gidiyor. Konvansiyonun değeri de burada, mantığında değil.

Kaynak metinlerin çoğunda duran çelişki

Bu konudaki yazıların büyük kısmı iki şeyi aynı anda söylüyor: buton sırası ölçülebilir bir fark yaratmaz, ve yanlış sıra kullanıcının hata yapma olasılığını artırır. İkisi birlikte doğru olamaz. Hata oranını değiştiren bir değişkenin etkisi ölçülebilir demektir.

Doğrusu şu: sıranın etkisi diyaloğun ne yaptığına bağlı. Kaydet ve İptal arasında yanlış tıklamanın bedeli bir tıklama daha. Sil ve İptal arasında bedeli veri kaybı. Aynı tasarım kararının iki durumdaki ağırlığı aynı değil, dolayısıyla "fark yaratmaz" genellemesi tehlikeli olan tarafı görmezden geliyor.

Sunucu logundan işletim sistemi okumak kötü bir çözüm

Sık verilen tavsiye, ziyaretçilerin işletim sistemi dağılımına bakıp sırayı ona göre seçmek. Bir adım ötesi de user agent okuyup sırayı çalışma anında değiştirmek. Sabit sırayı, işletim sistemine göre değişen sıradan çok daha güvenilir bulurum, üstelik gerekçesi kullanılabilirlikten önce mühendislik tarafında:

• Aynı kullanıcı iş bilgisayarı ve kişisel dizüstünde iki farklı arayüz görür. Alışkanlık tam da kırılmasını önlemeye çalıştığın yerde kırılır.
• Destek dokümanındaki ekran görüntüsü kullanıcıların bir kısmı için yanlış olur.
• Uçtan uca testler iki ayrı düzeni doğrulamak zorunda kalır, buton sırası artık koşullu bir davranıştır ve koşullu davranışın bakım maliyeti vardır.

Ziyaretçilerinin çoğunluğu hangi platformdaysa o düzeni seç, sonra her diyalogda aynı düzende kal. Azınlıktaki kullanıcı için maliyet, ilk birkaç kullanımda yarım saniyelik duraksama. Tutarsız arayüzün maliyeti sürekli.

Sıradan daha çok fark yaratan üç karar

Etiketi fiil yap

"Tamam" hiçbir şey söylemez. Diyalog kapanırken ne olacağını buton üstünde yaz: Sil, Kaydet, Gönderme, Taslağı at. Kullanıcı metni okumadan sadece butonlara bakarak karar verebiliyorsa etiketler doğrudur. Bu, sıradan bağımsız çalışır ve yanlış tıklamayı sıradan daha çok azaltır.

Tehlikeli eylemi varsayılan yapma

Varsayılan buton, Enter tuşuna basınca tetiklenen butondur. Kullanıcıların çoğunun seçtiği eylemi varsayılan yapmak doğru bir tercih, ancak geri alınamaz eylemlerde bu kural tersine döner. Silme diyaloğunda varsayılan İptal olmalı. Klavye ile hızlı ilerleyen bir kullanıcı Enter'a refleksle basar, tasarımın işi bu refleksi yıkıcı bir eyleme bağlamamak.

Diyaloğu tamamen kaldırabiliyor musun

Onay diyaloğu, geri alma mekanizması yazmamanın ucuz yoludur. Silinen kaydı otuz saniye geri alınabilir tutmak diyalogdan hem daha az kesintili hem daha güvenli, çünkü onay diyaloğu üçüncü kullanımdan sonra okunmaz hale gelir, geri alma ise gerçekten yanlış tıklandığında iş görür. Yumuşak silme kolonuyla ve tek bir zamanlayıcıyla çözülür, arayüz tarafında da tek bir bildirim şeridi ister.

Karar için kısa ölçüt

Diyalog geri alınabilir bir işlemi onaylıyorsa sıra önemsiz, tutarlılık yeterli. Geri alınamaz bir işlemi onaylıyorsa sıra da varsayılan da güvenli tarafta olmalı, ve o diyaloğun gerçekten gerekli olup olmadığını yeniden sor. Buton sırasını A/B testine sokmak ise çoğu ekip için zaman kaybı, aynı efor etiket metinlerine harcandığında ölçülebilir sonuç verir.